જિન્દગી ચહાતો હતો ના મોત હું ચહાતો હતો,
કોઇથી મુજ રોગનો ઉપચાર ના થાતો હતો.
મોતનો વાયુ હતો કે જોરથી વાતો હતો,
જિંદગીનો મદ હતો કે બસ ચડયે જાતો હતો.
પ્રેમનો કાંટો જિગરમાં ખૂંચતો જાતો હતો,
દર્દનો ખટકો હતો એ જીવને ખાતો હતો.
ભૂલવા મથતો હતો પણ એ ન ભુલાતા હતા,
જેમ એને છોડતો’તો એમ ખેંચાતો હતો.
ઉમ્રભર ભટકયો છતાં ના આટલું સમજી શકયો,
કેમથી આવ્યો હતો ને કેમનો જાતો હતો.
કોઇને સંબંધ જીવન-ઝગમગાટોથી હતો,
એક મારો જીવ જેને મોતથી નાતો હતો.
કેટલા યત્નો કર્યા લલચાવવા મુજને જગે,
હું હતો કે જાળમાં એની ન સપડાતો હતો.
કોણ જાણે એવું ‘ઘાયલ’, શું હતું મારા મહીં!
જે મને જોતો હતો ઘાયલ બની જાતો હતો.
No comments:
Post a Comment