એ. હસતા ચહેરા, વિલસતા ચહેરા,
ભલા કેમ વિસરાય હસતા ચહેરા!
ન જાણે કે અદ્રશ્ય કયાં થઇ ગયા છે?
જીવનમાં ગઝલ ને પીરસતા ચહેરા.
કદાપી ન ઢંકાય છે સૂર્ય ઢાંકયા,
ન રહેશે કહીં પણ એ અસ્તા ચહેરા.
ધગશ ને ધખારા હવે કયાંથી લાવું!
ગયા ઊતરી સૌ ઉપસતા ચહેરા.
મળે તો કહેજો કે તરસે છે તમને,
નિરંતર ખુશીને તરસતા ચહેરા.
મને આજ ‘ઘાયલ’, રડાવીને રહેશે,
નથી યાદ આવ્યા અમસ્તા ચહેરા.
No comments:
Post a Comment