હો પ્રેમમાં જ ફક્ત દર્દ એ રિવાજ નથી,
મળે ન તક તો હવસનો ય કંઈ ઇલાજ નથી.
હવે જ સાચી મોહબ્બતની રાહ આવી છે,
કદમ ઉઠે છે બરાબર અને અવાજ નથી.
હજાર વાત કરે આંખ, હોઠ કંઈ ન કહે,
આ એક પ્રકારની નિષ્ઠુરતા છે, લાજ નથી!
ભલે હો કાલના ખોળામાં સુખના લાખ વરસ,
પરંતુ હાય એ સુખ ક્યાં હશે જે આજ નથી!
સનમ હવે આ જમાનામાં કોઈ ભય કેવો?
હવે તો લોકોનાં ટોળાં જ છે, સમાજ નથી.
તમે ન કામમાં આવો તો કામમાંથી જઈશ,
કે છું હું કામનો માણસ ને કામકાજ નથી.
મેં એમનાથી યે મોં ફેરવી લીધું છે ‘મરીઝ’
આ નમ્રતાની છે અંતિમ હદ, મિજાજ નથી.
No comments:
Post a Comment